luty 24th, 2007 by admin

Ta rasa powstała w odległej starożytności przed kilku tysiącami lat. Występowała już zarówno w Grecji i Rzymie Jak i w Egipcie. W dziełach starożytnych, greckich i rzymskich pisarzy, poczynając od V wieku p.n.e., zachowały się liczne wiadomości o małych długowłosych, białej maści pieskach, hodowanych z wielkim zamiłowaniem przez damy ówczesnych możnych rodów. Również dowodem istnienia tej rasy w czasach starożytnych są dawne dzieła sztuki, jak np. amfora pochodząca z Aten sprzed 2500 lat, na której znajduje się podobizna długowłosego białego pieska z podpisem „Mealtisie”. Posiadanie w tamtych czasach takiego pieska świadczyło o zamożności i pozycji społecznej jego właścicielki. Toteż każda dama z arystokracji greckiej lub patrycjatu rzymskiego szczyciła się takim żywym cackiem, bez którego nigdy nie ukazywała się publicznie.
Na podstawie zatem tak wiarygodnych dowodów istnienia tej rasy w starożytności w krajach basenu śródziemnomorskiego, uznano te kraje za jej ojczyznę, a wyspę Maltę za bezpośrednią jej kolebkę. Jednakże bardziej wnikliwe współczesne badania wywołały co do tego poważne zastrzeżenia. Według bowiem niektórych badaczy starożytni autorzy, nadając rasie nazwę Meliteus catullus lub Catullus meliteus, uważali za miejsce, gdzie ona powstała, nie Maltę, lecz o podobnej nazwie, leżącą na Adriatyku, wyspę Melita. Uznanie zaś Malty za właściwą kolebkę rasy nastąpiło dopiero w XVI stuleciu przez zwykłe nieporozumienie wskutek podobnego brzmienia nazw. Spowodował to lekarz angielski John Cay (Johannes Caius), pomieszawszy w swej książce o rasach psów nazwy Melita i Malta, względnie utożsamiając je. Zdaniem jeszcze innych badaczy mogłoby wchodzić w grę również -o podobnie brzmiącej nazwie sycylijskie miasteczko Meledo. Ostatecznie pozostawiono Maltę jako rzekome miejsce powstania rasy oraz pochodzącą stąd jej nazwę. Zatwierdzając w 1955 roku opracowany przez włoską organizację kynologiczną wzorzec, FCI uznała maltańczyka za rasę włoską.